Leesfragment Zadelpijn de reisgids

De groep
Er zijn lezers die zich verbazen over de dosis vrouwenvenijn in Zadelpijn en ander damesleed. Zij vragen zich af in welke mate het boek een realistische schets geeft van hoe vrouwen rond de vijftig met elkaar omgaan. Bijvoorbeeld hun kinderachtige gedrag wanneer ze bij aankomst in het hotel hun roommaid voor de nacht kiezen. Het subtiele spel van sympathieën en antipathieën dat soms pijnlijk onverbloemd blootlegt hoe er over individuele groepsleden gedacht en vaak ook geoordeeld wordt. Het managen van het egoïsme en, in het ergste geval, het uitspelen van vriendschappen tegen elkaar zoals kinderen dat kunnen doen. De onderlinge jaloezie en wedijver die subtiel worden weggemoffeld achter roddels en achterklap. Afgunst over uiterlijk, intelligentie, maatschappelijke status, lichamelijke conditie, rijkdom, minnaars en succes. Kortom over dat wat de ander méér heeft. Het is waar, het gebeurt allemaal in deze groep. Groepsdynamiek viert hoogtij, ook bij de Tîtes. Maar wat de groep ook overkomt, elk jaar weer, is het leerproces. Of de vrouwen dat willen of niet, ze ontkomen niet aan elkaars feedback. Geduld en verdraagzaamheid is wat ze (moeten) leren wil de jaarlijkse fietsvakantie een terugkerende traditie blijven. En accepteren dat iedereen zijn eigen waarheid, nukken en tempo heeft. Dat het niet altijd over rozen gaat wordt beschreven in Zadelpijn. Maar er staat veel winst tegenover. De uitdaging en ongekende lol met elkaar. Het is de vrouwen veel waard om tot in lengte van jaren hun lief en leed met elkaar te delen. Als het erop aankomt zijn ze er voor elkaar. Ze bieden troost en hulp als het nodig is, onvoorwaardelijk en altijd.

Mocht je deze tocht met een groep nafietsen dan hebben we enkele aanbevelingen om het tot een feest te maken. Zorg dat je je fysiek goed voorbereidt op de fietstocht. Train vooraf voldoende zodat je voorkomt altijd de hekkensluiter te zijn. Zorg dat het materieel in orde is. Oriënteer je de avond vooraf op de route van de volgende dag. Zuip niet te veel alcohol want dan presteer je niet goed. Ga tijdens de vele groepsperikelen niet te veel op ‘eigen streepjes’ staan. Pas je tempo aan aan het tempo van de zwakste in de groep. Help je maatjes die het moeilijk hebben. Geef bij wrevel op een prettige en constructieve manier aan wat je wensen zijn. Tel tot tien als je je ergens over opwindt. Probeer zo weinig mogelijk te roddelen over de anderen.Houd je aan de afspraken.

Tips en indrukken van de route
De eerste tien kilometer naar Méhers gaat een beetje vals plat langs veel dennenbomen naar beneden. Die heb je dus, min of meer moeiteloos, zo in de benen zitten. Dat is een bemoedigend begin voor de zevendaagse fietstocht die je te wachten staat. Laat je riant in de zetel naar beneden zoeven en de euforie over je heen komen. We treffen weinig verkeer. Méhers en Chémery zijn Franse gehuchtjes waar geen mens te bekennen is. Vlak voor Chémery zien we een mooi groot kruisbeeld. Na Chémery volgt voornamelijk een uitgestrekt vlak landschap met koolzaadvelden met hier en daar wat plukjes huizen en plukjes wijnranken. We passeren aan de rechterkant het Château de Chémery, dat dateert uit de dertiende tot de vijftiende eeuw. Dat hebben ze toch maar in dit dorpje. Chémery is een heel schattig oud dorpje, gelegen in een uitgestrekt, beetje heuvelachtig wordend landschap. We fietsen op een smal weggetje tussen loofbomen: niet meer dan 3 meter breed en goed geplaveid. Aardbeien met slagroom noemen we zo ’n weggetje. Tot nu toe is het nog steeds een easy going fietsbelevenis. Niets aan de hand, het gaat bijna vanzelf, want we gaan een beetje vals plat naar beneden. Dit is prima om moeiteloos aan de conditie te bouwen voor de dagen dat we in meer geaccidenteerde gebieden komen. Na Gy-en-Sologne wordt het landschap bosachtig. Vlak voor het dorp Lassay-sur-Croisne ligt de mooie manoir Les Places. De weg slingert zich van Lassay-sur-Croisne, een dorp met huizen uit de vijftiende en zestiende eeuw, naar Veilleins. Hier moet je echt achter elkaar rijden, de weg is namelijk door de vele bomen slecht te overzien. Voor je het weet komt er een auto de bocht omvliegen. Bij La Motte zien we een aardig kapelletje en een Gentilhommière (landhuis) uit de zeventiende eeuw. Als je van fietsen houdt is dit gebied, langs de vele kleine gehuchtjes en landhuizen, een feest. Je ruikt het groen, je zit midden in de natuur. Misschien heb je het werk, je liefde, de kinderen, en wie – of wat – dan ook, even losgelaten en ontdek je hier nieuwe redenen van bestaan. Al fietsend kun je hier afstand nemen van het ‘heilige moeten’ en je laten inspireren door de ingevingen die in je opkomen. Fietsen werkt vaak louterend op de gemoedstoestand. Dat geldt natuurlijk voor sporten in het algemeen. De endorfines (productie van hormonen) die met sporten vrijkomen, maken je blijmoedig.

Vlak voor Veilleins zien we aan de linkerkant weer een aantal mooi gerestaureerde manoirs met prachtig aangelegde tuinen. Manoir La Châtre is een mooie plek om af te stappen, ook om een hongerklap en/of een hypo te voorkomen. Fietsers moeten regelmatig en verstandig eten. Eet liever vaak kleine hoeveelheden, met de nadruk op koolhydraten. Tot Romorantin rijden we voornamelijk door bossen. De meertjes en de zeer afwisselende vogelpopulatie zijn typerend voor de Sologne. Hier, in Romorantin, eindigt de korte route: dit stadje blijkt leuker te zijn dan we beschrijven in Zadelpijn. De Zadelpijnroute gaat door de nieuwbouw van de buitenwijken,maar het centrum ziet er erg vriendelijk uit.

> Over Zadelpijn de reisgids
> In de pers
> Leesfragment
> Zadelpijn De Foto's